PKWPracownia Kultury Współczesnej

Wykład zgromadził szereg słuchaczy różnych pokoleń. Rozmowa toczyła się w noc — zapowiadając przyszłe spotkania. A całość rozpoczęła „Elegia (2006)” Michała Dobrzyńskiego w wykonaniu skrzypaczki Ewy Gruszki. W ten sposób intermedialnie zgrała się filozofia współczesna z muzyką współczesną w duchu płynnej nowoczesności — bohaterki spotkania, nad którą pytająco pochylił się Karol Zamojski. I tak miało być.

W andrzejkowy wieczór w Wyższej Szkole Gospodarki w Bydgoszczy odbyło się kolejne seminarium „Przestrzenie Krytyki Kultury”. Odwiedza nas coraz więcej osób. Dyskusja była gorąca. Egzotyka, Bóg i kultura zajęły nas do późnych godzin. Wystąpienia przygotowali:

• Aleksandra Jasiek: „Samotna modlitwa — Emile Michela Ciorana zmagania z Bogiem”
• Małgorzata Zamojska: „Czy «Pamiętnik pani Hanki» jest powieścią egzotyczną? — egzotyzm jako kategoria badawcza”
• Karol Zamojski: „Czy kultura jest odpowiedzią na jakieś pytanie? — kilka pytań zadanych Zygmuntowi Baumanowi w żywiole lektury”

A potem był nocny żywioł kultury…

Seminarium na bardzo wysokim poziomie, w którym 07.07.2007 wzięło udział 7 osób. Nie oglądaliśmy „Siedmiu życzeń”, gdyż całkiem i bez reszty pochłonęły nas rozważania na temat przestrzeni miejskich w odniesieniu do teorii Ewy Rewers, Anny Zeidler-Janiszewskiej, Zygmunta Baumana, a także Slavoja Žižka i — nieoczekiwanie — Jacques’a Derridy (parergon).

Było sporo słuchaczy, prelegentów trójka — wg kolejności wystąpień: Emilia Walczak próbowała powiedzieć coś przystępnie na temat Wojciecha Chyły i jego „Kruszenia słowa przez maszyny tekstualne”. Małgorzata Zamojska zobrazowała różnicę między melancholią a żałobą, posiłkując się tekstem Anny Zeidler-Janiszewskiej i zdecydowanie obstając przy tej drugiej. Karol Zamojski zaś rozpoczął bój nierówny ze Slavojem Žižkiem, starając się wydobyć z zawiłości tekstów sens pojęcia prawda w ujęciu słoweńskiego magika.

Temat przedstawił i rozpalił emocje Karol Zamojski. Dyskusja zaogniła się do stopnia wypraw krzyżowych. Sugestia o wirtualnej konstrukcji istnienia Boga (poparta Žižka interpretacją Malebrancha) odsłoniła słabe punkty studenckiej emocjonalności. Tematyka sporu przechylała się od sensu klęczenia przed ołtarzem po sens leżenia przed telewizorem. Zakończyliśmy okopani na swoich pozycjach, ale za to z rozjaśnionymi głowami.

Karol Zamojski, starym zwyczajem, sprowokował rzesze młodych ekonomistów, turystów i humanistów. Studenci i pracownicy Wyższej Szkoły Gospodarki, oraz pewna ilość osobników bliżej nie zidentyfikowanych, miało okazję zmierzyć swe rozumy z tematem śmierci Boga. Obyło się bez przemocy. Na efekty za wcześnie. Choć temat śmierci staje się coraz ważniejszy, a Bóg co rusz bardziej oswojony.

Spotkaliśmy się, aby rozpocząć dyskusję o krytyce kultury. Reprezentowane były rózne polskie uczelnie w osobach: Karolina Sałdecka, Aleksandra Jasiek, Małgorzata Zamojska, Emilia Walczak, Joanna Maria Tyka, Mateusz Szkop, Mirosław Marchlewski i Karol Zamojski. Wypracowały się zręby do kontynuacji.

Ponadto odbyły się warsztaty „Kultura i tolerancja”, zorganizowane we współpracy z KPH. Prowadziły je trenerki z Krakowa.

Wprowadzenie do seminarium